In je hersenen (amygdala) heb je eigenlijk een politieagent zitten, die scant naar gevaar. Wat je hersenen je vertellen over een potentiële stressfactor bepaalt of het een daadwerkelijke stressfactor wordt of niet.
Bijvoorbeeld faalangst voor een examen. Je kan constant doemdenken, of je kan stappen zetten die je slaagkansen vergroten (studiegroep, afspraak met professor, …)
Onze ervaringen uit het verleden kunnen ook potentiële stressfactoren omzetten in daadwerkelijke stressoren. Ze kunnen je groei belemmeren. We dragen allemaal mentale en emotionele bagage met ons mee (onze rugzak) door gebeurtenissen en ervaringen uit het verleden. Wanneer zich soortgelijke ervaringen in het heden voordoen, leiden deze mogelijks tot negatieve zelfpraat.
Neem het idee van een nieuwe baas. In het verleden slechte bazen gehad? Dit kan een potentiële stressfactor zijn. Hoewel je zeer geïnteresseerd bent in deze persoon en waarde hecht aan een goede baas, blijven oude beelden van eerdere slechte bazen en zelftwijfel naar boven komen.
Als we deze dingen barrières laten worden om vooruit te komen, dan leven we niet ons beste leven. Vanuit onze rugzak hebben we 2 opties
- Toelaten dat de rugzak heel zwaar weegt en ons haar beneden haalt (dit is een ongezond referentiekader)
- Accepteren dat we de rugzak hebben in de zin van die neer te zeggen of zelfs op te bergen. Op dit manier laat je je niet meer remmen door je rugzak. (dit is een gezond referentiekader)
In het algemeen is het belangrijk om je bewust te zijn van je rugzak, je bagage, en hoe het je leven op dit moment beïnvloedt evenals hoe het je vermogen beïnvloedt om nu van je het leven te genieten. Weet dat je de kracht hebt om negatieve gedachten om te buigen, patronen te doorbreken en positieve stappen vooruit te zetten.
Ga voor jezelf maar eens na hoeveel gedachten je hebt die je tegenhouden… neem er desnoods pen en papier bij en schrijf ze op.
Wil je graag wat meer weten over gedachtenwerk? Dan raad ik zeker de volgende blogs aan
