Vanaf 1 januari 2026 treedt (naar verwachting) het nieuwe KB Re-integratie 3.0 in werking. Veel HR-professionals en preventieadviseurs vroegen zich af: komt er alweer een compleet nieuw re-integratietraject?
Het korte antwoord: nee.
Het eerlijke antwoord: de echte verandering zit niet in de procedure, maar in de mindset.
Re-integratie 3.0 duwt organisaties richting vroeger contact, meer menselijkheid en preventiever handelen. En dat is geen detail.
De cijfers liegen niet. België telt intussen meer dan 500.000 langdurig arbeidsongeschikte mensen. Vooral psychosociale klachten en musculoskeletale problemen blijven de grootste boosdoeners.
De boodschap van de overheid is duidelijk:
Re-integratie 3.0 vertaalt die inzichten eindelijk in duidelijke regels.
Nieuw is dat werknemers die voelen dat het fout dreigt te lopen, zelf aan hun werkgever kunnen vragen om:
Dit wordt expliciet opgenomen in de codex. De werkgever moet snel en duidelijk reageren: ja of nee, mét motivatie.
Geen zware procedure, geen juridisering. Gewoon menselijk overleg.
Dit kon eigenlijk al… maar nu weet iedereen het ook.
Tot nu toe mocht een formeel re-integratietraject pas na drie maanden ziekte starten. Die regel verdwijnt.
Wat komt in de plaats?
Dat arbeidspotentieel is nieuw en cruciaal: het kijkt naar wat iemand nog wél kan, in plaats van wat niet lukt.
Zo vermijd je dat trajecten te vroeg starten en meteen vastlopen.
Vanaf 2026 wordt contact houden met zieke werknemers verplicht, en dat moet ook in het arbeidsreglement staan.
Minstens vast te leggen:
Belangrijk: dit contact mag nooit dienen om de ziekte te controleren. Het gaat om verbinding, niet om wantrouwen.
Of zoals het mooi werd samengevat: “Uit het oog is uit het hart.”
En wie de connectie met het werk verliest, keert veel moeilijker terug.
Zowel werknemer als werkgever kan vanaf 2026 een bezoek voorafgaand aan de werkhervatting aanvragen.
De werknemer blijft vrij om al dan niet in te gaan op een uitnodiging van de werkgever.
De arbeidsarts krijgt meer ruimte om:
Minder papier, meer dialoog. En dat is exact wat nodig is.
Alle medische communicatie tussen:
loopt voortaan via het TRIO-platform, mits toestemming van de werknemer.
Doel:
Het platform is nog in volle ontwikkeling, maar de richting is duidelijk: meer samenwerking, minder eilandjes.
Misschien verrassend: het formele re-integratietraject zelf blijft grotendeels hetzelfde.
Wel enkele accenten:
Belangrijk: het RIT blijft bedoeld voor duurzame werkhervatting, niet als ontslaginstrument.
Kort en krachtig:
Dit vraagt een shift van: “We openen een procedure” naar “We reageren snel, menselijk en doordacht.”
Want dáár zit nog altijd de grootste winst.
Re-integratie 3.0 is geen revolutie.
Het is een slimme heruitlijning: vroeger, menselijker, minder bureaucratisch en meer in verbinding.
Voor organisaties die welzijn ernstig nemen, is dit geen last.
Het is een kans om te tonen wat goed werkgeverschap vandaag écht betekent.
Bij A-Lissome begeleiden we organisaties, HR-teams en leidinggevenden om deze omslag niet alleen correct, maar ook warm en werkbaar te maken.
Want duurzame re-integratie begint niet bij regels, maar bij mensen.
Ook het terug naar werk-fonds kan je medewerkers ondersteunen als je al langdurig afwezig zijn.
