- Elke Vermeire

Wanneer je lijf schreeuwt en je de taal niet verstaat

 

Toen in maart 2016 letterlijk het licht bij me uitging werd ik genoodzaakt om op de rem te gaan staan. Dat verstand dat al jaren op nul stond werd bruusk wakker geschud door het beestje dat burn-out heet. De zoektocht naar wie ik ben en wat ik in dit leven wil was begonnen. Dat ik als bankbediende amper een jaar later de sprong naar het ondernemerschap zou wagen had ik toen nooit voor mogelijk gehouden. Ik kon mijn ogen niet langer sluiten voor wat was: ik moest en zou met mijn talenten iets zinvol in de wereld zetten. En dat het net mijn burn-out was die me de weg heeft getoond naar die zinvolle missie, wil ik bijzonder graag met jou delen.

 

Opgedoekte dromen

Ik ben iemand van duizend en een interesses, van heel veel intense verlangens en van de zotste dromen. Alleen had ik die verbannen naar het donkerste hoekje van mezelf. Niemand zat daar op te wachten, dacht ik en voelde ik. Als hoog-gediplomeerde bankbediende was ik onderbetaald. Een uitvoerende job was dodelijk voor mij, hoewel ik dit jaren heb kunnen camoufleren. Niet alleen voor de buitenwereld, maar ook voor mezelf. Daar kwam plots verandering in toen ik na de bevalling van mijn tweede zoon terug aan de slag ging in de bank. Ik voelde voor het eerst aan hoe weinig uitdaging ik had. Ik verzette me tegen dit gevoel, met alle gevolgen van dien. Met de dag werd ik onrustiger. Ik voelde dat ik actie moest ondernemen, alleen zat niemand daar op te wachten. In tijden van herstructurering maakte het niet uit of ik me te pletter zou bewijzen. De postjes waren verdeeld. Ik voelde me gevangen.

 

De spreekwoordelijke druppel

Toen ik op 5 maart 2016 op weg naar het werk van mijn fiets werd gemaaid, had ik op miraculeuze wijze geen schrammetje terwijl mijn fiets in twee was geplooid. Ik was de maanden voordien al heel vaak geteisterd door ziekte, maar bleef mezelf forceren om aan het werk te blijven. Een eerdere extreme psoriasis-opstoot en veel keelontstekingen en luchtweginfecties later moest ik noodgedwongen tot stilstand komen. Ik kreeg 2 weken rust voorgeschreven van de huisarts maar mijn buikgevoel wist dat ik nooit meer zou terugkeren naar de bank.

 

De zoektocht naar mezelf

Op mijn blog Mamaladylicious.com schreef ik mijn gevoelens en inzichten van me af waardoor ik een zelfontwikkelde schrijftherapie voor mijn burn-out had gevonden. Ik had er genoeg van om me klein te maken. Dat mijn schrijftalent al jaren genegeerd werd door foute jobs te kiezen, moest nu dubbel en dik gecompenseerd worden. Later kreeg ik mijn ontslag, want mijn werkgever was het niet eens met mijn openhartigheid in mijn blogs. Ondertussen was de zoektocht naar mezelf nog lang niet afgerond, maar hoe langer ik in die burn-out zat, hoe interessanter het werd. Want er ging een nieuwe wereld voor me open van kennis en zelfinzicht.

 

Energielekken opruimen

Dankzij mijn blogs en het mezelf toelaten om te dromen en te verlangen én dankzij veel rust, slaagde ik er na 4 maand in om mijn hoofd op te ruimen. De tunnel die eerst uitzichtloos leek, was vrij snel geruimd. Ik zag licht, ik voelde wat me te doen stond. Ik wist al heel lang dat ik ondernemer moest worden. Een loopbaanbegeleiding had me dit in het verleden bevestigd. Daar zit je dan, met een hoofd vol dromen maar een lijf dat op is. Dat is dus burn-out. Het is géén ziekte. Het is een energiestoornis. Die ontstaat door jarenlange stress onopgemerkt zijn gangetje te laten gaan. Welke ravage dat inwendig had aangericht, daar kreeg ik pas later zicht op. Want voor het eerst ging ik aandacht besteden aan het fysieke aspect van mijn burn-out. Ik vond dat ik dit best heel letterlijk mocht nemen: voeding. Wat is de meest letterlijke energiebron? Inderdaad, voedsel. Ik had veel kennis over voeding opgedaan gedurende mijn jeugdjaren omdat mijn moeder daar altijd heel gepassioneerd mee bezig was. Dit bleek nu bijzonder goed van pas te komen.

 

​​M

 

De grootste energielek? Suiker.

Het was voor mij langsom meer duidelijk dat mijn job de spreekwoordelijke druppel was, maar dat die burn-out een complex kluwen was van jarenlang negeren van de taal van mijn lichaam. Ik begon een literatuurmarathon en zocht een arts die me mijn vermoedens kon bevestigen. De hormonenhuishouding van een gestresseerd lichaam komt na verloop van tijd in het gedrang. Hierdoor kunnen voedselintolleranties ontstaan. In mijn geval gluten en lactose. Fout voedsel waar je vroeger geen last van had, gaat jou nu massa’s energie kosten. Net omdat jouw lichaam de kracht niet meer heeft om het af te voeren. De grootste eye-opener werd echter suiker. Door stress en een verkeerd voedingspatroon waren de gisten in mijn darmen feest gaan vieren. Deze gisten zijn dol op suikers en overwoekeren in de darm. Alles waar ik in de klassieke geneeskunde geen antwoord op had gevonden werd eindelijk verklaard: psoriasis, keelontstekingen, luchtweginfecties, blaasontstekingen, onrust in het hoofd, watten in het hoofd,… De hormonale processen in mijn lijf waren zodanig uit balans dat dit zowel fysiek als mentaal zijn tol had geëist.

 

De Energievriendelijke keuken

Ik was zo gebeten om via een herstellend voedingspatroon mijn darmen en mijn ganse lichaam te genezen dat ik mijn eigen energie-vriendelijke keuken ontwikkelde. Dit op basis van adviezen over bijnieruitputting, gelukshormonen en het lekkende darm syndroom. Op heel korte tijd boekte ik massa’s vooruitgang en tegelijk werd mijn missie geboren. Door veel onderzoek en lezen kwam ik er achter dat veel uitgeputte mensen zouden geholpen zijn met mijn traject (althans voor de fysieke invalshoek). Na maanden energie-vriendelijk koken lanceerde ik als ondernemer mijn “30-Dagen-Energieprogramma” (www.elkedagenergie.be/energieprogramma). De kennis en inspiratie die ik in dit programma heb verzameld is een no brainer voor mensen die moe zijn. Door 21 dagen suiker te mijden (op basis van een uitgebalanceerde detox waar de rol van suikers en koolhydraten cruciaal zijn) kunnen de darmen geleidelijk aan terug gezond worden, inclusief de hormonen- én energiehuishouding.

 

Dankjewel burn-out

Daarom ben ik dus heel dankbaar voor dit woelige parcours en voor die burn-out. Had ik de pijn van een burn-out niet gekend, was ik nooit op de weg gekomen die ik nu als ondernemer bewandel. Het leven met een missie geeft zoveel kracht. En ik heb vooral geleerd dat mijn lijf bijzonder intelligent is. Dat mijn lijf schreeuwt als er iets aan de hand is.

 

Elke Vermeire

Voor A-Lissome

 

Over de auteur

Elke is energie-voedingscoach bij www.elkedagenergie.be waar ze via haar 30 dagen energieprogramma vermoeide mensen begeleidt naar een energie-vriendelijke levensstijl. Daarnaast is ze burn-out blogger en beheerder/oprichter van Burn-out Vlaanderen vzw. Het is haar missie om mensen te inspireren, motiveren en sensibiliseren over de rol van voeding bij uitputting en burn-out.

 

#burnout #energie