Deel dit bericht
- Annelies Quaegebeur

Groots denken: vind je stem, je missie, je boodschap - Tara Mohr

Tara Mohr

 

Veel vrouwen zijn briljant, getalenteerd en gedreven — en toch houden ze zich in. Niet omdat ze niet weten wat ze kunnen, maar omdat ze diep vanbinnen geleerd hebben om klein te blijven. In deze krachtige lezing vertelt Tara Mohr over haar eigen weg van playing small naar playing big, en over wat ze ontdekte in haar werk als coach van honderden vrouwen.

Ze zag telkens hetzelfde patroon: vrouwen met uitzonderlijke capaciteiten die hun stem niet laten horen, hun ideeën niet delen of hun ambities wegredeneren. Niet uit gebrek aan talent, maar omdat ze vastzitten aan wat anderen van hen zouden kunnen vinden. Tara benoemt dit haarscherp en reikt een essentieel inzicht aan: om écht groot te spelen, moeten vrouwen zich losmaken van lof én kritiek.

Belangrijkste lessen

Playing big is geen status of succes volgens externe normen

Groot spelen gaat niet over meer geld, meer zichtbaarheid of meer macht. Het gaat over trouw zijn aan wat jij diep vanbinnen weet dat jouw volgende stap is — ook als niemand anders die al ziet.

Iedere vrouw weet intuïtief wat haar roeping is. We voelen het, maar rationaliseren het weg.

Vrouwen spelen niet klein door gebrek aan ambitie, maar door conditionering

Tara toont hoe vrouwen historisch geleerd hebben dat goedkeuring letterlijk een overlevingsstrategie was. Afwijzing was gevaarlijk. Die diepe conditionering leeft vandaag nog steeds voort, zelfs als de context fundamenteel veranderd is.

Daarom voelt kritiek vaak levensbedreigend, zelfs als ze rationeel onschuldig lijkt.

We zitten ‘gehaakt’ aan lof en kritiek

Tara gebruikt het krachtige beeld van een haak:

  • angst voor kritiek (“Wat als ze me afbranden?”)

  • vermijden van lof (“Ik wil niet arrogant overkomen”)

  • verslaving aan goedkeuring (“Zonder applaus voel ik me mislukt”)

Al deze vormen houden ons tegen om vrij te bewegen.

Feedback zegt niets over jou, alleen over de ander

Een radicaal en bevrijdend inzicht: feedback vertelt niets over jouw waarde of capaciteiten. Ze vertelt iets over:

  • de behoeften

  • de smaak

  • het referentiekader van degene die feedback geeft.

Zodra feedback neutrale informatie wordt in plaats van een oordeel over jezelf, raak je losgekoppeld.

Al het betekenisvolle werk lokt zowel lof als kritiek uit

Er bestaat geen ‘juist’ werk dat alleen maar applaus krijgt. Wie iets wezenlijks bijdraagt, zal altijd zowel bewondering als weerstand oproepen. Dat hoort erbij.

Niet omdat je faalt — maar omdat je ertoe doet.

Kritiek raakt vooral waar jij zelf nog gelooft in het verhaal

Kritiek die blijft hangen, wijst vaak op een innerlijke wond. Niet omdat de kritiek klopt, maar omdat ze samenvalt met een overtuiging die je zelf nog meedraagt.

Daar ligt geen falen, maar een uitnodiging tot innerlijk werk en heling.

Vrouwen leven in een ‘noisy room’

Vrouwen pikken meer signalen op: gezichtsuitdrukkingen, stemmingen, onderhuidse spanningen. Dat maakt hen relationeel sterk, maar ook extra kwetsbaar voor externe evaluatie.

Leren filteren wat relevant is — en wat niet — is essentieel om groot te spelen.

Kernboodschap

Om écht groot te spelen, moeten vrouwen zich losmaken van de behoefte aan goedkeuring en de angst voor afwijzing. Zolang lof en kritiek bepalen wat we durven zeggen of doen, blijft onze impact beperkt. Vrijheid ontstaat wanneer we onze waarheid spreken, ongeacht hoe die ontvangen wordt.

Groots denken: vind je stem, je missie, je boodschap - Tara Mohr